Lubiłam te poranki
Gdy powietrze było czyste i ostre
Przez firany zaglądało do domu słońce
Pod oknem rosły konwalie
Ich ciężkie kielichy
Wypełniał słodki zapach
Mówiły, że konwalie rosły tam jeszcze za Niemca
Dlatego są takie grube
Ciężkie
Inne
My też takie jesteśmy
Inne
Tak mówiły (…)
Tschetsch See. Chcę poleżeć na Twoich kolanach.
(30 min performans, na podstawie tekstu pod tym samym tytułem)
Tegoroczne wakacje spędziłam siedząc w krzakach, w oddaleniu od ludzi. Pływałam, spacerowałam, zastanawiałam się jakim językiem będę mówiła po czasie chwilowego odosobnienia. W tekście wracają do mnie osoby, które mnie ukształtowały. Ale pojawiają się też nowi, zaskakujący goście.
Od kilku lat rozwijam performansy w oparciu o teksty, które piszę. Pozwalają mi one, jak inne formy sztuki, które robię – filmy, obiekty, fotografie – na eksperyment i analizę, bez których moja sztuka nie mogłaby chyba istnieć.
///
Aleksandra Kubiak (ur. 1978 w Lubaniu) artystka wizualna, autorka performansów, filmów, form przestrzennych, wykładowczyni. Bada społeczną skuteczność sztuki i jej psychologiczny obraz.
Autorka autobiograficznego cyklu dzieł, nad którym pracuje od 2014 roku. Łączy pracę żałoby i traumy z eksperymentem na polu działań filmowych, na styku performansu, filmu dokumentalnego, teatru. Pracuje z aktorami, jest autorką scenariuszy, pisze teksty, reżyseruje. Symultanicznie do cyklu biograficznego od 2011 roku tworzy empatyczne, relacyjne akcje z zaproszonymi osobami. Wystawia performansy na podstawie własnych tekstów.
W 2023 roku ukazała się książka „Zrobię serce / I’ll Make a Heart”, wyd. BWA Zielona Góra, pod redakcją Anny Łazar, która jest wyczerpującym omówieniem indywidualnej twórczości artystki z psychoanalitycznym omówieniem jej dzieł.
W latach 2001–2013 roku wraz z Karoliną Wiktor współtworzyła legendarną Grupę Sędzia Główny, której dzieła można znaleźć w m.in. w kolekcjach Muzeum Narodowego w Warszawie, Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki Współczesnej. W 2010 wznowiła działalność indywidualną, realizując film Dolce Vita (2011).
W 2016 na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu obroniła stopień doktora sztuki pod kierunkiem prof. Izabelli Gustowskiej, we współpracy z prof. Markiem Wasilewskim. Od 2017 pracuje w Instytucie Sztuk Wizualnych na Uniwersytecie Zielonogórskim. Mieszka w Zielonej Górze, gdzie współpracuje z Fundacją Salony oraz Galerią BWA.
Dodaj komentarz