W wieku 26 lat przeprowadziłem się do kraju, w którym mówi się unikalnym językiem ugrofińskim, charakteryzującym się trudną gramatyką. Nie potrafiąc wyrazić siebie w żadnym z powszechnie używanych tam języków, zacząłem rozwijać własną praktykę performatywną jako alternatywny środek komunikacji.
Po długim i trudnym okresie adaptacji w nowej ojczyźnie nauczyłem się posługiwać nowymi językami, tylko po to żeby zdać sobie sprawę, że nie rozumiemy tak samo, bo nie postrzegamy w ten sam sposób. W końcu poznawanie nowych ludzi i zwiększanie zaangażowania publiczności w moje działania stało się dla mnie ważniejsze niż przytłaczająca potrzeba bycia zrozumianym.
///
Tomasz Szrama
(ur. 1970 w Polsce) ukończył w 1998 roku Akademię Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Obecnie mieszka w Helsinkach, w Finlandii. Szrama zajmuje się sztuką akcji od 1993 roku i aktywnie przyczynił się do rozwoju fińskiej sztuki performance. Charakterystycznymi cechami jego twórczości są wykorzystanie widzów, aktywny udział publiczności oraz improwizacja. Taka strategia wpisuje jego działania w tradycję pojmowania sztuki performance jako sztuki procesu, w której kluczowy jest sam moment tworzenia.
Przez ostatnie 20 lat Szrama regularnie występował na licznych wydarzeniach i festiwalach w Europie, Azji, Oceanii, Afryce, Ameryce Północnej i Południowej, m.in. w takich miejscach jak Muzeum Reina Sofia w Madrycie, Göteborgs Konsthall, Scandinavia House w Nowym Jorku, Bangkok Art Centre, Southwest Jiaotong University w Chengdu, Helsińska Kunsthalle, Ulster University w Belfaście, Adam Art Gallery przy Victoria University w Nowej Zelandii i wiele innych.
Ponadto, w ciągu ostatnich 17 lat był aktywnym organizatorem wydarzeń związanych ze sztuką performance. Kuratorował i współkuratorował ponad 50 wydarzeń sztuki na żywo. W latach 2008–2016 pracował jako producent, projektant, menedżer techniczny oraz odpowiadał za organizację wydarzeń artystycznych w ramach HIAP – Helsinki International Artist Programme. W ostatnich latach Szrama prowadzi warsztaty oraz kursy performance w szkołach i na uniwersytetach artystycznych.
Dodaj komentarz